Eşlik Nedir Vikipedi



EŞLİK a.

-1. Eş olma durumu.

-2. Bir çalgıya, bir sanatçıya, bir solocuya vb. eşlik etmek, onunla birlikte müzik icra etmek, ona refakat etmek.

-3. Bir kimseye eşlik etmek, ona arkadaşlık ederek beraberinde gitmek; refakat etmek.

-4. Bir şey eşliğinde, onun katılımıyla: Saz eşliğinde türkü söylemek.

-Bilş. ve Telekom. Bir bilginin tümel geçerliliğini, işlemden, belleğe aktarmadan ya da iletimden sonra bu bilgiye bir eşlik biti ekleyerek doğrulama tekniği. (EŞLİK KONTROLÜ de denir.) ansikl.[/I] böl.]

–Eşlik biti, geçerliliğini kontrol etmek için bir bilgiye eklenen ve bu bilginin 1 ‘e eşit toplam öğe sayısını, uzlaşmalı olarak çift ya da tek yapan ikili öğe.

-Dilbilg. Eşlik tümleci, eylemin gerçekleşmesine katılan kişiyi belirten ad ya da adıl. (Örnek: Onlar çocuklarıyla çıktılar.)

-Geom. DENKLİK’in eşanlamlısı.

-Müz. Bir ya da birçok vokal ya da çal-gısal partiyle uyum oluşturan sesler bütünü. (Bk. ansikl. böl.)

— Eşlik etmek, bir eşlikle, şarkıcıyı, çalgıcıyı ya da çalgıcıları desteklemek.

-ANSİKL. Bilş. ve Telekom. Eşlik, bir bilginin kodlanma hatalarını, kayıt ortamında olduğu kadar iletimi ya da işlenmesi sırasında da belirlemeye olanak verir. Bir bilgi işlem sistemi, işlediği bilginin kendiliğinden değişmemesini güvence altına almak zorundadır; dolayısıyla istenmeyen her tür evrimi saptaması, düzeltmesi ve bildirmesi gerekir. Eşlik biti genellikle, karakter ya da sözcük düzeyindeki bilgi miktarına bağlıdır. Bu bit, kümenin 1’e eşit iki tabanlı öğe sayısına, çift sayı (çift eşlik) ya da tek sayı (tek eşlik) biçimi verir: bilgi bitleri artı eşlik biti. Doğrulama sırasında or

taya çıkan her olağandışı eşlik, bir ya da birçok hatayı algılamak demektir. Denetimli iyileştirmek için çeşitli eşlik denetimleri bir tek küme içinde birleştirilebilir.

-Müz. XIV. yy.’dan başlayarak, sesle icrayı, çalgıyla seslendirilen ve icracıya dayanak oluşturan bir ya da birçok kontra-puntoyla desteklemek alışkanlığı yerleşti. XVI. yy.’da, eşlikli birsesliliğin ortaya çıkışıyla ilintili olan uyumlu yazım, çalgı desteğinin önemini artırdı. Bu dönemde çalgılara, çoksesli yazımın özel partilerini tablaturada indirgeme görevi yüklendi. Rakamlı bas XVII. yy.’da İtalya’da, özellikle recitativo’da tablatura’nın yerini aldı. Yaklaşık 1760’tan başlayarak eşlik, ana edebiyat ya da müzik metniyle birleşerek yorumu oluşturdu.

Sizlerde Konu Hakkında Yorum Yapın